Ο ήλιος άρχισε να χρυσίζει με τις αχτίνες του
το μεταξένιο άσπρο φόρεμά της
ώσπου ξαφνικά μια λάμψη!
μια λάμψη από το πουθενά!
Κάλυψε ολόκληρο το πανέμορφο κορμί της
άρχισε τότε να την ανασηκώνει ψηλά
στο καταγάλανο και ηλιόλουστο ουρανό
πέρασε τα σύννεφα για να την οδηγήσει σε ένα ουράνιο μονοπάτι
στο μονοπάτι της αιώνιας άνοιξης…
Τρίτη 14 Νοεμβρίου, 2006 at 15:25 μμ
«Eδώ ψυχή μου δοκίμασε τ’ απάρθενα φτερά σου!
Σαν το πουλί το άπλερο
που αλαφροτρέμει στη δισταχτική καρδούλα του ο πόθος,
και με βιάση δοκιμάζει αδέξια
το σκίρτημα το αιθέριο…»
Τρίτη 14 Νοεμβρίου, 2006 at 23:16 μμ
Θα σε διαβάζω κι εγώ γιατί είσαι πιο γλυκός κι από το μέλι!
Τετάρτη 15 Νοεμβρίου, 2006 at 09:03 πμ
neraidoula
…καλημέρα
gitsaki
σε διάβασα και γράφεις
πολύ ωραία ποιήματα
καλώς ήρθες
Τετάρτη 15 Νοεμβρίου, 2006 at 12:07 μμ
TO ONEIRO
Gia merikous anthropous exei aksia mexi kai to arwma poy afhnei ena aggigma sto xarti
Gia merikous anthropous exei aksia na nikoun tous dinatous kai na bohthoun tous adunamous…
Gia merikous anthropous exei aksia h stala ths broxhs pou peftei panw sto tzami, alloi pali
thn perimenoun pws kai pws gia na tous nanourisei o hxos ths, na ksefigoun apo thn pragmatikothta
kai thn sklhrothta pou prosferei toso aploxera o kosmos.
Merikoi omws opws kai egw an mou dinane thn eukairia na rpagmatopoihsw mia euxh pistepse den tha
htan tipota apo ola auta, oute kan pantotinh xlidh pou thn anazhtoun oi polloi!!!
Tha zhtousa apo to magiko xeri pou pragmatopoiei xiliades euxes, ena souroupo na perpatame mazi
xeri – xeri dipla sthn akrogialia na niwsv to ageri sto proswpo mou, na akousw to kyma na skaei sthn
ammoudia ma ola ayta me ta plana matia sou sintrofia… kai meta na xathw pali sth sklhrh auth
alhtheia poy ftiaxnoume kathimerina me ta idia mas ta xeria!!!
Na bithistw gia mia mono stigmh sto oneiro kai n to kanw pragmatikothta… to 3erw pws tha moy leipsei
ma tha prepei na eimai eugnwmwn poy moy epetrepsan na to aggiksw.
Ta oneira paramenoun oneira mono otan to epilegoume kai as leme pws prepei.
Τετάρτη 15 Νοεμβρίου, 2006 at 20:09 μμ
Marilena
πρέπει πρωτα να τα βρεις με τον εαυτό σου…
όταν αγγίζουμε ένα όνειρο μας
και δεν μπορούμε να το κάνουμε πραγματικότητα
μάλλον κάτι δεν κάναμε σωστά!
ή η επιλογή μας ήταν εκτός των δυνατοτήτων μας!
Πέμπτη 16 Νοεμβρίου, 2006 at 22:42 μμ
Ναί μακάρι οι νεράιδες σας να πετούν αγκαλιασμένες όπως στα όνειρα θερινής νύχτας του Σαίξπηρ
Παρασκευή 17 Νοεμβρίου, 2006 at 09:38 πμ
Marina
μακάρι!!!
οι νεράϊδες αγκαλιασμένες να πετούν
κι ένα φως απο την καρδιά μου να τις οδηγεί
στο ουράνιο σπίτι τους…
καλημέρα
Παρασκευή 21 Σεπτεμβρίου, 2007 at 23:47 μμ
Μακάρι να μπορούσαμε να επιλέξουμε αν θα γεννηθούμε νεράιδες…..
Δεν έγινε…..
Παρασκευή 2 Μαΐου, 2008 at 14:15 μμ
μακαρι να μπορουσα να ζησω τη σιγκεκριμενη εμπειρια που εζησε η σιγκεκριμενη νεραιδα… να εμφανιζοταν ενα ηλιολουστο φως απο μακρια να με σηκωνε πανω και να με πηγαινε οπου επιθυμουσα…Επισης μακαρι να υπηρχε αιωνια ανοιξη…
Παρασκευή 26 Δεκεμβρίου, 2008 at 19:01 μμ
pas kai pige stin eonia ani3h giati pafane isos ekei na piganoun h neraides?:-)
Πέμπτη 19 Νοεμβρίου, 2009 at 20:11 μμ
Τι ομορφη ΝΕΡΑΙΔΑ!