Ηταν το νο 2!!! Όσοι γνώριζαν το ταξίδι μου το κατάλαβαν!

Μια μέρα σε ένα σαφάρι ανάμεσα στα φυλλώματα ενός θάμνου
πέσαμε πρόσωπο με πρόσωπο με το λιονταράκι που βλέπετε
και ευτυχώς που ήταν χορτασμένο απ’ότι μας εξήγησε ο οδηγός μας
αλλιώς τα 2-3 μέτρα που μας χώριζαν επιτρέπονταν ακόμα και τα φιλιά!!!
οι φωτογραφίες είναι δικές μου και σ’αυτήν που ακολουθεί
βλέπετε πόσο κοντά βρεθήκαμε, στα δεξιά είναι το χέρι μου!

Τρίτη 17 Ιουνίου, 2008 at 20:34 μμ
Aχ…..αδελφέ φαντάσου να σε έτρωγε το λιονταράκι !!!!
Τώρα δεν θα είχαμε Melomeno !!!!
Τρίτη 17 Ιουνίου, 2008 at 23:12 μμ
εμπειρια…οχι αστεια!!!
θυμαμαι οταν διαβασα το βιβλιο της γουορις ντιρι ‘το λουλουδι της ερημου’, μιλαγε για μια παρομοια εμπειρια: μολις το ειχε σκασει απο το σπιτι της, τρεχοντας στην ερημο οσο πιο γρηγορα μπορουσε και ηρθε στα ξαφνικα αντιμετωπη με ενα λιονταρι…εχασε τις αισθησεις της κι οταν ξυπνησε προφανως αισθανθηκε ο,τι κι εσυ!
καλο βραδυ : ))
Τετάρτη 18 Ιουνίου, 2008 at 09:42 πμ
Κάνω πάρτυυυυ !!!!
Τετάρτη 18 Ιουνίου, 2008 at 11:23 πμ
Μου αρέσει η ψυχραιμία σου που τραβάς και φωτογραφίες!
Βρε anamella, αυτό το κάνω πάρτυ, το συναντάω συνέχεια μπροστά μου σήμερα! Δεν βρήκα περισσότερες πληροφορίες
Καλημέρες!!!!
Πέμπτη 19 Ιουνίου, 2008 at 01:01 πμ
Τρομερή εμπειρία πρέπει να ήταν! Αδρεναλίνη στα ύψη!
Την καλησπέρα μου.
Πέμπτη 19 Ιουνίου, 2008 at 15:08 μμ
Αν υποθέσουμε την δίψα που έχεις για το άγνωστο και την περιπέτεια, ε ναι τότε είναι το 2!!!
Πως και γελάστηκα:-(
Φαντάζομαι θα ήταν τέλεια εμπειρία.
Καλό σου απόγευμα
χχχ
Παρασκευή 20 Ιουνίου, 2008 at 00:55 πμ
Δε κινδυνευεις απο τα λιονταρια φιλε μου..
Τους ανθρωπους προσεχε!
Παρασκευή 20 Ιουνίου, 2008 at 01:24 πμ
Μμμμ. δεν ήταν θηλυκιά με μωρά…. γι΄αυτό
Τι κέρδισααααα….
Yaaamb!!!
Φιλί και Γλαρένιες αγκαλιές
Σάββατο 21 Ιουνίου, 2008 at 14:26 μμ
anamella
οπότε ξέρεις εσύ ε?
όταν θέλεις να με ξεφορτωθείς θα μου κάνεις ένα τέτοιο ταξίδι δωράκι!!!
unamama
να σου πω τα πρώτα δευτερόλεπτα ή λεπτά
ξεχνάς τα πάντα
και δεν νιώθεις τίποτα!
λιποθυμήσεις ή ξύπνιος είναι το ίδιο!!!
Radio Marconi
κοίτα οι πρωτες φωτογραφίες βγήκαν μόνες τους πέφτοντας η μηχανή από τα χέρια μου!
μετά την διαβεβαίωση του οδηγού ότι είναι φαγωμένο και θα κυνηγήσει μετά από 2-3 μέρες όταν χωνέψει και μόλις συνήλθαμε από το δέος (αυτό το λιονταρακι που βλέπεις όταν σηκώθηκε και πέρασε δίπλα απο το Land Rover που είμαστε είχε σχεδόν το ίδιο μήκος!!! μιλάμε για 4,50 μέτρα αμάξι)
ευτυχώς που τα ζωάκια αυτά κυνηγάνε μόνο για να φάνε και δεν σκοτώνουν ότι βρούν στον δρόμο τους σαν κάτι άλλα δίποδα!!!
kitsosmitsos
η Αδρεναλίνη όλες τις μέρες που μείναμε εκεί ήταν συνέχεια στα ύψη!
Τα χειρότερα ζώα οι Μπαμπουίνοι!!!
irene
ναι φοβερή εμπειρία και το όνειρο της ζωής μου!
κάποια στιγμή ίσως βγάλω κάποια ποστ
έχω ατελείωτες φωτογραφίες και ώρες βίντεο!!!
Kaveiros
μου φαίνεται κάποιος σοφός το έχει πει αυτό!
αλλά είναι πέρα για πέρα αλήθεια!
το μεγαλύτερο τέρας είναι ο άνθρωπος…
Γλαρένια

με τέτοια χαίτη?
Jambo
καλό σαββατοκύριακο σε όλους σας!
Κυριακή 22 Ιουνίου, 2008 at 09:16 πμ
Εμένα πάντως με κορόιδεψες,χιχιχι…Πρέπει να ήταν πολύ συναρπαστική συνάντηση…Καλή και όμορφη Κυριακή Μελωμένε!
Σάββατο 5 Ιουλίου, 2008 at 02:34 πμ
Κανόνησε να γίνεις γεύμα καμιά ώρα!!!!!!!!!