Χριστέ μου
θα’θελα νά’ρθεις…

να μου κρατήσεις λίγες στιγμές συντροφιά
να’χεις μαζί σου λίγο χρώμα
πράσινο, κόκκινο και άσπρο
να βάψουμε όλους τους τοίχους
τα χείλη και τις ανθρώπινες καρδιές…
Τις καρδές που κατάντησαν να παίζουν μόνο
τον ρόλο του μεταφορέα αίματος!
Κάτσε με τους αγγέλους βοηθούς σου και φτιάξε καρδιές καινούργιες
έλα στην γη να τις αλλάξεις γιατί οι παλιές χαλάσανε
μήπως μπορέσουμε έτσι να χτίσουμε
μια κοινωνία ανθρώπων χωρίς εισαγωγικά…

Και μην ξεχάσεις να φέρεις μαζί σου και μια θάλασσα
να ξεπλύνω τα χέρια των ανθρώπων απ’το αίμα
και τα πικρά φτωχά τους μάτια από τα δάκρυα…
Θέλω να φέρεις δύναμη, ελπίδα και χαρά
όπλα που μ’αυτά θα νικήσω σ’ένα πόλεμο ανελέητο
την απόγνωση και την μοναξιά…

Θέλω κι ένα βιβλίο γεμάτο
με γλυκόστιχα τραγούδια
που να μιλούν για τόπους και ταξίδια ονειρεμένα
που δεν υπάρχουν πιά δρόμοι που να οδηγούν στο μίσος
γλυκόηχα τραγούδια που να μιλάνε μόνο για αγάπες…
να μην ξεχάσεις να μου φέρεις σπόγγους και αμέτρητα μολύβια
να σβήσω τα λάθη της ζωής μου και να την χαράξω πάλι
γεμάτη μ’ άνοιξη και καλοκαίρια
με ήλιους… και μ’αστέρια…!