Ήταν ένα υπέροχο πρωινό και τα δύο όμορφα άσπρα χηνάκια ξύπνησαν κι έτρεξαν αμέσως στην μαμά τους.

Η μαμά χήνα σηκώθηκε νωχελικά και να η μεγάλη έκπληξη!

Τι είναι αυτό το περίεργο στρογγυλό αντικείμενο που καθότανε επάνω του η μαμά τους;

Τι έκπληξη τα περίμενε πρωί πρωί;

Γι’αυτό η μαμά χήνα τις τελευταίες μέρες δεν ερχόταν να παίξει μαζί τους;

Κρακ κρακ….κρακ … άρχισε το στρογγυλό αντικείμενο να ραγίζει!

Με γουρλωμένα μάτια τα χηνάκια κοκάλωσαν στην θέση τους,

-Τι να είναι;      με μια φωνή αναρωτήθηκαν τα δύο χηνάκια.

Εκείνη την στιγμή άρχισε να σπάει το τσόφλι του αβγού.

Τότε αρχίζει ένας διάλογος μεταξύ τους:

Mήπως είναι κάποιο δέντρο; λέει το πρώτο χηνάκι.

-Μην είσαι κουτό! Εχει δυό μικρά ματάκια! Αποκλείεται να είναι δέντρο!

-Μήπως είναι αλογάκι;

-Μα δεν έχει τέσσερα αλλά δύο μικρά ποδαράκια!

-Μήπως είναι κατσικάκι;

-Μα έχει ράμφος! Απαντάει πάλι το άλλο.

-Μήπως είναι βατραχάκι;

-Μά έχει πουπουλένια φτερά! Όπως κι εμείς!

-Μήπως είναι κοράκι;

Mα είσαι καλά!  ακούς να κράζει;

Κρακ…κρακ  ΚΡΑΚ… σπάει τελείως το τσόφλι κι από μέσα πετιέται ένα μικρό χηνάκι

Ooooo!!!! Μιά φωνή έκπληξης βγήκε από τα μικρά χηνάκια και με μια φωνή και τα δύο…

-Μα αυτό είναι ένα καινούργιο αδερφάκι μας

   γιούπι!!!

   ένα αδερφάκι για να παίζουμε….!!!