Ενα αστέρι του ουρανού
είσαι αγάπη μου εσύ!
Ενα αστέρι το πιο λαμπρό
έτσι σε βλέπω εγώ!

 

Στα μάτια μου η λάμψη σου
είναι που με τυφλώνει
το φως σου αυτό είναι που με κάνει
κι αισθάνομαι μποστά σου μικρός!

 

Απλώνω το χέρι μου
να σ’αγγίξω
το μέσα σου να νοιώσω,
όμως δε μπορώ να σ’αγγίξω,
το μόνο που αγγίζω
είναι φως,
άπλετο φως!

 

Μικρός μπροστά σου εγώ
αστέρι μου φαντάζω
μα ποιος ξέρει μπορεί αστέρι
να είμαι κι εγώ
που ψάχνοντας αστέρι να βρω
να έχασα την λάμψη
μου
να είχα απογοητευτεί!

 

Ενα φως διάπλατο,
ένα φως που με τυφλώνει!

 

Τι κρίμα δε μπορώ να δω
αν είσαι αστέρι λαμπερό
και πίσω απο το φως!

 

Μικρός μπροστά σου εγώ
αστέρι μου φαντάζω
όμως δεν τρομάζω!

 

Μεταμορφώνομαι
όσο κοντά σου έρχομαι
αλλάζω τόσες μορφές
μα χάνομαι αγάπη μου…

 

Μπορεί να μην είμαι αστέρι
τόσο φωτεινό,
ωστόσο φωτίζω κι εγώ,
με τρόπο διαφορετικό!

 

Μπορείς να μ’αγγίξεις
να με δείς και να με νοιώσεις
αρκεί να το θελήσεις!

Δεν έχω τίποτα να κρύψω
πίσω απο κανένα φως!

Advertisements