όταν με δεις να έρχομαι
καβάλα στον άνεμο
πάρε τον δρόμο της αυγής
να με φτάσεις

γυμνή να έρθεις
με μόνο σου ρούχο
την οργισμένη οδύνη σου
και μη φοβηθείς!

πιο δυνατοί από τις μπόρες είμαστε
πιο δυνατοί από τις θύελλες
πιο δυνατοί κι από τον θάνατο
έλα να σμίξουμε καλή μου
εκεί που το φως φιλάει
στραφτοκοπώντας το νερό…
και με την σιωπηλή κραυγή μας
να περιμένουμε τους κεραυνούς!

κι άσε τους άλλους αποχαυνωμένους
να ψάχνουν μπουσουλώντας
και μαρτυρώντας
να εξοφλούν όνειρα!

 

 

 

Advertisements