Ένα παιδί μού φωνάζει, ένα παιδί γυρίζει γύρω μου, μέσα μου!!!
Μου πιάνει το χέρι με τραβάει,
με κάνει να σκοντάψω…
Πιάνετε κρεμιέτε από το πόδι μου…

-Ελα. Μου φωνάζει
-Μη με τραβάς… δεν αντέχω είμαι πτώμα!
-Ελαααα!!!
-Δεν αντέχω σου λέω… κάτσε να ξαποστάσω!
-Θέλεις να παίξουμε;
-Σε λίγο…
– Θα μου πείς ένα παραμύθι;
-Ναι, σου είπα σε λίγο…
-Θέλεις να παίξουμε;
-Ναι, σε λίγο…
-Θέλεις να είμαστε στην ίδια ομάδα;
-Μα Είμαστε!!!
-Όχι στο ποδόσφαιρο! Να πολεμάμε τους κακούς!
-……..
-Τι θα μου χαρίσεις; Εγώ θα σου δώσω την μπάλα μου!
-Χμ! Θα σου δώσω ένα φιλί και την αγάπη μου…
-Τι να την κάνω δεν μπορώ να παίξω μαζί τους!
-……..
-Θα έρθεις να παίξουμε;
-Εντάξη έρχομαι. Τι θέλεις να παίξουμε;
-Θέλεις να κάνουμε ένα κάστρό;
-Ναι θέλω! Και θα μπούμε κι εμείς μέσα;
-Ναι θα είμαστε μαζί, θα πολεμάμε τους κακούς.
-Τους κακούς; Ποιούς κακούς;
-Τους κακούς που θα έρθουν να μας επιτεθούν στο κάστρο μας
-Μπορεί να μην είναι κακοί, μπορεί απλά να θέλουν να ζήσουν μαζί μας
-Τι είναι αυτά που λες τώρα…όλο βλακείες λες!
Αρχίζω να μετανιώνω που σε έκανα φίλο μου.

-………
-Λοιπόν ξεκίνα να χτίζεις το κάστρο κι εγώ θα μαζέψω στρατιώτες που ξέρω!

Ξεκινήσαμε διαφωνήσαμε στα αρχιτεκτονικά σχέδια αισθητικά και κατασκευαστικά.
Κουβαλήσαμε πέτρες και λάσπη για να το χτίσουμε,
Ξύλα και κλαδιά…(ποτάμι ο ιδρώτας…)
στρογγυλέψαμε ξανά και ξανά και ξανά τις γωνίες του!
μαζέψαμε άσπρες πέτρες για τη σκεπή,
φτιάξαμε πόρτα και παράθυρα
κάναμε τα κλαδάκια δέντρα και πρασινίσαμε τον κήπο,
πέτρινα μονοπάτια στον κήπο,
φράχτη, είσοδο και
πισίνα!!! Κάστρο με πισίνα!!! Κι όμως!!!
(ουφ…)

-Εντάξη θα φτιάξουμε σημαία; Τι χρώμα να την κάνω;
-Μαύρη
-Γιατί μαύρη;
-Γιατί έτσι. Ωχου!!!
-Καλά, θα την κάνω μαύρη.
– Α! Στην μέση της να κάνεις μια νεκροκεφαλή.
-Γιατί να κάνω… νεκροκεφαλή;
-Kαι τι θέλεις να κάνεις;
-Μμμ! Να φτιάξουμε έναν αετό.
-Τι λες; Πας καλά; είπα θα κάνουμε νεκροκεφαλή.

-Τίποτα δεν ξέρεις πιά!!! Ωχου!!!
-Εντάξη… εντάξη!!!


-Αμάν αυτοί οι μεγάλοι…. Είναι σκέτος μπελάς…

-Τι τους θέλουμε μεσ’τα πόδια μας;

Advertisements