Σαν όραμα εισαι κοντά μου
και μου χαϊδεύεις τα μαλλιά!
Σαν όραμα τον δρόμο μου φωτίζεις
χωρίς να σε βλέπω το νιώθω
πως πολλές φορές δακρύζεις!

Ξέρω πως μ’αγαπούσες
και ποτέ χατίρι δεν μου χάλασες
μα κι εγώ σ’αγαπώ ακόμα
γι’αυτό και στην ζωή μου προσπαθώ
τον δρόμο που φτιάχναμε μαζί
ν’ακολουθώ!

Ερχονται κάποιες στιγμές
που ξέρω με κοιτάς απο εκει ψηλά
ξέρω δεν εισαι πια εδώ
μα τώρα ωρίμασα εγώ!
Κρατάω σφιχτά τις λιγοστές σου κουβέντες,
θυμάμαι την αγάπη που μοίραζες παντού!
Θυμάσε που σε κοίταγα με απορία
όταν έδινες παντού αγάπη
και σε ρώταγα τι κάνεις;
Ελεγα -μην την χαραμίζεις έτσι…την αγάπη!

Ε! Λοιπόν δεν καταλάβαινα τότε πολλά
κατάλαβα τώρα όμως την αγάπη σου
που ειχες βαθειά
για τα παιδιά,
για τους ανθρώπους γενικά!

Κι αν λάθη έκανα πολλά
εσύ γνωρίζεις το γιατί,
γιατί ο δρόμος που χαράζαμε μαζί
ήταν δύσκολος και δύσβατος πολύ.
Θά’θελα τώρα που εισαι εκεί ψηλά
να δείς που τον ακολούθησα
όπως μου ευχήθηκες
πριν φύγεις για πάντα!
Τώρα που ωρίμασα

μέσα απο τα λάθη μου η καρδιά μου ζητάει
την αγάπη το καλό
κι ας ειναι δυσκολο
να το καταφέρω
στον κόσμο αυτό…

 

“ Χαρισμένο σ’έναν υπέροχο άνθρωπο
τον παππού μου “

 

Advertisements