Είναι ξύλο που χρησιμοποιούν για τη θεραπεία του νεραϊδοπαρμένου δηλαδή αυτού που έχει λαβωθεί από νεράιδα.

Κάποιοι μύθοι λένε ότι πρόκειται για παρασιτικά φυτά που βρίσκονται κοντά στην ρίζα ελάτων αλλά δεν καθορίζετε ακριβώς το είδος!

Σύμφωνα με την Ελληνική παράδοση το νεραϊδόξυλο είναι χαμόκλαδο που προσφύεται κοντά στην ρίζα του έλατου και άλλη παράδοση λέει ότι πρέπει να είναι από πουρνάρι για να είναι δραστήριο.

Το ξύλο αυτό το έφερναν οπλισμένοι άντρες και αμίλητοι και το έβραζαν σε αμίλητο νερό και το ζουμί το έδιναν στον νεραϊδοπαρμένο να το ποιεί αφού με κάποια ιεροτελεστία ο Νεραϊδάρης που έπαιρνε το νεραϊδόξυλο έλεγε κάποιες μαγικές διατυπώσεις πριν.

 

Τώρα στο φαρμακείο της φύσης ψάχνοντας βρήκα ότι από τα παραπάνω φυτά βράζοντας τα βγαίνει κάποιο τσάι που από το έλατο χρησιμεύει για το σκορβούτο και είναι και διουρητικό και από το πουρνάρι ανοίγει την όρεξη και το ζουμί από την ρίζα του είναι ένα είδος τονωτικού! Πληροφορίες πήρα από το φαρμακείο της φύσης ΕRT online