Γλυκά πονούσε το μαχαίρι

έσταζε μέλι η μαχαιριά

και πέθαινα στην αμμουδιά

πέρσι το καλοκαίρι

και πέθαινα στην αγκαλιά σου

και έκλεγες με αναφιλητά

και έπεφταν πάνω μου λιτά

τα ζωντανά μαλλιά σου…

 

και γύρευε να μ’ αναστήσεις

με το αθάνατο νερό

κι ήταν το στόμα μου στεγνό

σαν στερεμένης βρύσης

και έσκυψες πάνω στην καρδιά μου

σαν ανθισμένη γιασεμιά

και η ζεστή σου ανασεμιά

μ ‘ α ν ά σ τ η σ ε κ α ρ δ ι ά μ ο υ…

 (ερμηνευτής Τόλης Βοσκόπουλος)

 

αφιερωμένο εξαιρετικά στην νεράιδα μου!!!

Advertisements