Ερώτηση:                                                                         

για φανταστείτε τι ήταν μέσα σε ένα πυκνό δάσος

τώρα καρβουνόδασος (πρωιν νεραϊδόδασος);

όπου πριν μερικές μέρες παιδικές φωνές ξεχείλιζαν και γέμιζαν τον αέρα;

που κάποιοι πήραν άρον άρον τα παιδιά για να σωθούν

και δεν τα άφησαν να χαρούν τις ανέμελες και αξέχαστες στιγμές τους

που θα έμεναν για πάντα χαραγμένες στην ζωή τους;

στο μέρος που κάποια παιδιά εκεί πρωτομάθανε

τι είναι το κυνηγητό, τα μήλα, το κρυφτό…

η συντροφικότητα, η φιλία και η κοινωνικότητα;

σε ποιους κορμούς των δέντρων άραγε σκάλισαν τα αρχικά τους;
σε ποιες απόμερες γωνιές κάποια από αυτά τα παιδιά
ένιωσαν τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα;
ίσως, λέτε εκεί πίσω από την πηγούλα;

 

άραγε έχει πάει κανένας μας …κατασκηνώσεις;

 

Τα παιδιά μας πρέπει να μας καμαρώνουν;

Αυτά τα παιδιά αν γυρίσουν και δουν τα μέρη
εκεί που πριν λίγες μέρες έπαιζαν

άραγε πως θα αντιδράσουν;

τι σοκ θα νοιώσουν μέσα τους

και πως ή που ή σε ποιόν θα ξεσπάσουν;

α ξέχασα αυτά είναι ψηλά γράμματα!

Τώρα υπάρχουν οι εκλογές!

Μέχρι κάποιο από αυτά τα παιδιά ξεσπάσει με τον τρόπο του

και έχει ακροαματικότητα ε;

Μπράβο μας!

 

Οι φωτογραφίες είναι δικές μου τραβηγμένες εχθές 20/8/2007
από τα πρόσφατα καμμένα της φωτιάς του Αιγίου