Ξεκινώντας από την γραφική παραλία της Ακολης στην Αβυθο της Ροδοδάφνης

και περνώντας από κατάφυτα χωριά που περιτριγυρίζονται από αμπέλια
ανηφορίζουμε πλαγιές και μικρά οροπέδια γεμάτα σταφίδα
μέχρι τις κορφές που συναντάνε τα δάση με δρυ.

Οι αγρότες είναι χωμένοι μέσα στα αμπέλια σκυφτοί τρυγώντας
και απλώνοντας την σταφίδα στους χώρους αποξήρανσης της
σηκώνουν απορημένοι το κεφάλι να μας ρίξουν μια κλεφτή ματιά
μιας και τέτοια εποχή όλοι οι δρόμοι οδηγούν στις παραλίες
και αυτή την διαδρομή είναι από τις μη τουριστικές…
ενώ εμείς τραβάμε προς το Παναχαϊκό
ένα ορεινό όγκο της βορειοδυτικής Πελοποννήσου από την πλευρά της Αιγίου.

Σκοπός του ταξιδιού ένα μικρό χωριουδάκι μέσα στα έλατα
σε μια απόσταση περίπου 30χλμ από την θάλασσα
περνάμε γραφικά αγροτικά χωριουδάκια με νερά και βρύσες
που σε αναγκάζουν να κάνεις συχνές στάσεις
να απολαύσεις το δροσερό νερό και να θαυμάσεις
την θέα του Κορινθιακού από ψηλά
και να νοιώσεις το μεγαλείο της φύσης

Η περιοχή βρίσκεται ανάμεσα στα ποτάμια Μεγανίτη και Φοίνικα(Τσετσεβίτικο)

Περνάμε τα χωριά Μερτίδι, Τούμπα, Λάκκα, Γρηγόρι
και το όμορφο Βερίνο
με μια στάση στο μοναστήρι των καλογριών
του Αγ.Ιωάννη του Θεολόγου
για κλασικό κέρασμα λουκουμάκι και καφεδάκι.

Συνεχίζουμε και η επόμενη στάση στο χωριουδάκι Γκραίκας
και ξαπόσταμα στο κλασικό πλάτωμα με την χάλκινη βρύση με τα δελφίνια,
η θέα δεν σου κάνει κέφι να φύγεις
στην απέναντι πλαγιά το χωριό Δάφνες (Δ.Αιγίου) μας χαμογελάει!
Μας χωρίζει το ποτάμι Μεγανίτης που είναι ξερό αυτή την εποχή!

Ξεκινάμε με δροσερό πια αεράκι και σε 4 περίπου χιλιόμετρα
βρίσκεται το χωριό Κρήνη ή Αράχωβα όπως το ξέρουν οι παλιοί
μετά την αλλαγή ονόματος!
Από εκεί αρχίζει ένας βατός χωματόδρομος για τρία χιλιόμετρα
ανάμεσα στα γιγάντια έλατα και στα κυπαρισσόκεδρα
και ξεπροβάλει εμπρός μας ο όμορφος συνοικισμός του χωριού Μικρόνι.

Ενα όμορφο αλπικό τοπίο
που από πάνω του βρίσκεται η κορφή Κοκκινόβραχος σε υψόμετρο 1518 μέτρα
ενώ το Μικρόνι είναι στα 1080 μέτρα
και φαντάζεστε εκεί την θερμοκρασία όταν στην θάλασσα έχει 36 βαθμούς.

Οι κάτοικοι μας είπαν ότι το βράδυ θέλεις μπουφάν διπλή κουβέρτα
για να κοιμηθείς… και να ανάβει και η φωτιά!

Μας κέρασαν τσίπουρο και αγιάλα(η γνωστή μας φάβα)
αγγουράκι και καρδιά από …μαρουλάκι!
Αύγουστο μήνα!!!
Κατευθείαν κομμένο από το μικρό τους περιβολάκι!

Αφού πήραμε τον καθαρό μας αέρα ξεκινήσαμε για τον γυρισμό
ακολουθώντας μια εναλλακτική διαδρομή

από τα καταπράσινα χωριά Μυρόβρυση(δεν είναι πανέμορφο το όνομα;)
και Μάγειρας(το κάτω χωριό στην φωτογραφία)

Το όνομα της ταμπέλας είναι του ονόματος του χωριού Μάγειρας!
Για να μην νομίζουμε ότι μόνο στην Κρήτη υπάρχουν κάποια έθιμα
κι αλλού υπάρχει αυτό το χόμπυ!!!

Όσο κατεβαίναμε η θερμοκρασία ανέβαινε
το ταξίδι μας κατέληξε στην όμορφη παραλία των Σελιανίτικων
όπου ο ήλιος σιγά σιγά μας έκλεινε το μάτι του
πίσω από τους λόφους
κι εμείς
χωρίς να χάσουμε χρόνο
βουτήξαμε στα καθαρά και δροσερά νερά της!

Μετά το χωριό Μικρόνι οι διαδρομές είναι ακόμα πιο όμορφες
αλλά χρειάζεται όχημα 4Χ4 (και όχι μικρά παιδιά μαζί)
όπως και διάφορες ενδιάμεσες διαδρομές
που κατεβαίνουν απότομα στις κοίτες των χειμάρρων και των ποταμών!