μάθαμε τι σημαίνει να ζεις για ν’αγαπάς
κόντρα στον άνεμο  εμείς

κλείσαμε τον έρωτα στο κλουβί της αγάπης  μας
ξορκίσουμε  μαζί ότι μας χώριζε… και προχωρήσαμε!

θυμάσαι που μου έλεγες
-κοιμάμαι για να σε ονειρευτώ
για να σε κλείνω κάθε βράδυ στο όνειρό μου…
μα δεν έβλεπες ότι ήμουν τόσο μα τόσο δίπλα σου!

Τώρα τίποτα δεν μας χωρίζει
μην μου αναστενάζεις από νοσταλγία και αναμνήσεις
έλα γείρε κοντά μου
τσούγκρισε να πιούμε ένα ποτηράκι κρασί
γείρε στην χρωματιστή αγκαλιά μου
κι έλα να σιγοτραγουδήσουμε ανέμελα την αγάπη μας

Και σε κάθε μου ανάσα να αναπνέεις
σε κάθε μου εισπνοή να σε μυρίζω
να γεμίζουμε τον κόσμο μας θείες ευωδιές
αγέρες, θάλασσες και κύματα
άμμος, βότσαλα και αγκαλιές

τόσο θεόρατες που μέσα τους
θα μας κλείσουν όλες
οι μεθυστικές ελπίδες μας!




Το κάλεσμα της Θαλασσινής με το τι με κάνει και μεθώ νηφάλια
με έκανε να γράψω το πιο πάνω

προσκαλώ κι εγώ από την μεριά μου τους παρακάτω blogόφιλους
να μοιραστούν μαζί μας
με τι μεθάνε νηφάλια
και τι τους ζεσταίνει την καρδιά τους και την ψυχή τους

Αντώνης
Με το φεγγάρι αγκαλιά
Γητεύτρια
Μanos S.
Daily Scene

Ο καθένας ας διαλέξει αυτό που αγαπά είτε τραγούδι, είτε ποίημα είναι αυτό
είτε ρίζες  είτε έρωτας , ή μια τρελή του φαντασία ή ότι τον μεθάει!

Φωτογραφία  By mmenathalie1 on deviantart.com