Το ξωτικό της μοναξιάς έχει τα γεννεθλιά του.
Οι νεραϊδίτσες του νεραϊδόκοσμου σκέφτηκαν να του φτιάξουν
ένα γλυκό για να τον ευχαριστήσουν
συμφώνησαν όλες μαζί να πετάξουν σε κάθε νεραϊδογειτονιά
και να μαζέψουν ότι υλικά βρουν.
Άνοιξαν τα μικρά αέρινα φτερά τους και με ανάλαφρες
γρήγορες κινήσεις πέταξαν μακριά.

Η νεράιδα της χαράς έφερε 3/4 του κιλού φύλλο κρούστας.
η νεράιδα της αγάπης μάζεψε απ όλη την νεραϊδογειτονιά
3/4 της κούπας ζάχαρη και 2 κουταλάκια κοφτά μπέικιν πάουερ
η νεραϊδούλα της ελπίδας έφερε 2 βανίλιες.
Η νεράιδα της ευτυχίας επέλεξε να φέρει 4 αβγά
και 1 κούπα καλαμποκέλαιο.
Η νεράιδα της αγνότητας πρόσφερε 3 γιαούρτια
οι νεραϊδίτσες της γεύσης και της ευχαρίστησης έβαλαν το μικρό
νεραϊδοτσούκαλο στην φωτιά και ανακάτεψαν
2 κούπες νερό 3 κούπες ζάχαρη 2 καρφάκια γαρύφαλλο
1 κομμάτι φλούδα απο λεμόνι και έφτιαξαν το σιρόπι.

Από μακριά φάνηκαν να έρχονται δυο νεραϊδίτσες…
ήταν από την μακρινή νεραϊδογειτονιά της πηγής !!!
Κρατούσαν στα χέρια τους ένα ταψί.

Μόλις έφτασαν άρχισαν να αιωρούνται πάνω από το ταψί και να στρώνουν
τσαλακωτά με ζάρες, ένα ένα τα φύλλα κρούστας, χωρίς να τα λαδώνουν!

Η νεράιδα της φωτιάς έριξε ξύλα στον πέτρινο φούρνο για να προθερμαίνεται.

Τα αερικά γελώντας και πειράζοντας η μια την άλλη άρχισαν
να ανακατεύουν τα υλικά στο νεραϊδομίξερ !!!!!!

Πρώτα έβαλαν το λάδι μετά τ’αβγά τη ζάχαρη το μπέικιν τις βανίλιες και τέλος το γιαούρτι.

αφού ανακατεύτηκαν καλά τα υλικά
έριξαν αυτό το χυλό στο ταψί, πάνω από το φύλλο.

Τότε με μεγάλη προσπάθεια δυο νεράιδες σήκωσαν το ταψί και το έβαλαν στο φούρνο

μέχρι ο ήλιος να περάσει τον μεγάλη βελανιδιά(για 40΄ της ώρας περίπου)
και σε θερμοκρασία που δεν μπορούσαν να μείνουν κοντά στην φωτιά
πάνω από μερικά δευτερόλεπτα! (περίπου στους δικούς μας
200οC )

Μέχρι να ψηθεί η νεραϊδοπατσαβουρόπιτα
βρήκαν την ευκαιρία να τρέξουν κοντά στα ξωτικά
και μαζί τους έκαναν ένα κύκλο
και άρχισαν να χορεύουν και να τραγουδούν.

Από τα φτερά τους έπεφτε χρυσόσκονη και ασημόσκονη
γέμισε το δάσος φωνές και τραγούδια τους
οι περαστικοί νόμιζαν ότι τα δέντρα ψιθύριζαν μεταξύ τους!!!!

Κάποια στιγμή το νεραϊδογλυκό μοσχομύρισε
και όλες μαζί πέταξαν να το βγάλουν από το φούρνο.

Οι νεράιδα της γεύσης και της ευχαρίστησης έριξαν κατευθείαν το σιρόπι που είχαν φτιάξει.

Η νεραίδοπατσαβουρόπιτα ήταν έτοιμη

Το γλέντι στήθηκε με όλες τις τιμές !!!!
το ξωτικό της μοναξιάς ευχαριστήθηκε τόσο πολύ που αποφάσισε
να έρθει να ζήσει στον Νεραϊδόκοσμο μαζί με τις μικρές του φίλες !!!!!

Την συνταγή μου την αφιέρωσε η αδελφούλα μου Anamella
και όπως συνήθως θα το τιμήσω ιδιαίτερα το γλυκό😛