Ήμουν ένα όμορφο ολάνθιστο δέντρο
μέσα στον κήπο της ζωής!
Ήρθανε εκατοντάδες πουλιά
στα καταπράσινα κλαριά μου
κελαηδούσαν, ερωτοτροπούσαν
τραγουδούσαν την άνοιξη
όμως τα έδιωξε η σιωπή μου!
Μετά ήρθαν εκατοντάδες παιδιά
ανέβηκαν στον κορμό μου
και παίξανε με τα κλαδιά μου
φύλλο φύλλο μάδησαν
την πυκνή φυλλωσιά μου…
τότε ξαναβρήκα την φωνή μου!