ποιο δέντρο φυλλωμένο σείεται στο πέρασμά της

ποιας ομορφιάς θεά ξεπρόβαλε!
*

ποια θάλασσα και αύρα φέρνει καθαρή

στην έρημη ακρογιαλιά μου

για να ξεφουσκώσει σιωπηλά

τ’αγέρι του βοριά…;
*
ποιος έπλασε τέτοιο άστρο

σαν τριαντάφυλλο δροσάτο

χείλια πορφυρά σαν της ροδιάς καρπό

φτερά αιθέρια πεταλούδας…
*
ποιόν άνεμο ερωτευμένο σέρνει μαζί της

με λεπτή βροχούλα για χαιρετισμό

σημάδι ελπίδας από την φύση

βουβό κύμα στην αγκαλιά της γης

και μέσα σε ταξιδιάρικα πουλιά

να ψαχνω τα φθινοπωρινά μάτια της ψυχής της…
*

ένας άγγελος που μόνο στ’όνειρό μου

μου δίνει τα φτερά του…

η φύση στην πιο γλυκιά της ώρα!