Για την νεράϊδα μου



Θυμάσαι πόσο σε κούρασα να ακούσεις το σ’αγαπώ;
Ήταν στην πρώτη μας επέτειο,
κλείναμε ένα χρόνο και είχαμε κανονίσει να είμαστε όλη μέρα μαζί!
Πηγαίναμε στην αγαπημένη μας παραλία εκείνη την μοναχική στα Λουκίσια
που χωράγαμε μόνο εμείς!


Εντάξει πάλι λάθος το έκανα… Λουτίσια είναι μην φωνάξεις!!!


θυμάσαι εκείνη την μέρα στην διαδρομή;
που επίτηδες σταμάτησα στην άκρη του δρόμου;
και ξαφνικά στον βράχο απέναντί σου είδες ζωγραφισμένο το σ’αγαπώ με τα αρχικά μας;

Δεν θα ξεχάσω εκείνη την αγκαλιά σου ποτέ!!!

Σε όλη την διαδρομή μέτρησες 54 φορές την λέξη σ’αγαπώ!
Τις μέτρησες τόσες φορές αλλά θυμάσαι που σου είπα ότι
-ποτέ δεν τις είδες όλες ;    (ήταν 62 ξέρεις εσύ το γιατί…)

Μετά πήγαμε στην πίστα των ανεμοπτερυστών
και μόλις φτάσαμε στο πλάτωμα ανάμεσα στα σημάδια της πίστας
σε έβαλα να κάτσεις ακίνητη
…εσύ τρελάθηκες όταν με είδες που έβγαλα το σπρέυ
και ζωγράφισα εκείνη την καρδιά γύρω σου,
θυμήσου… τότε που΄ρθα κοντά σου σε πήρα αγκαλιά και σου είπα

-εδώ είναι το σημείο που θα απογειωθούμε εμείς μωρό μου!

κρατώντας με σφιχτά στην αγκαλιά σου απογειωθήκαμε…
σε ρώτησα αν θα μ’αγαπάς για πάντα κι εσύ πήρες το σπρέυ
και μου έγραψες μπροστά μου

« πίστεψέ με… θα είμαι πάντα δική σου!!! »…

η ζωή μπορεί να μας χώρισε αλλά
κάτι τέτοιες στιγμές ποτέ δεν θα τις ξεχάσω έχουν την σφραγίδα σου!!!
Καμιά φορά η ζωή μας προσφέρει μοναδικές στιγμές…

Σαν σήμερα ήταν… (αφιερωμένο!)

«Καμιά φορά έτσι αναπάντεχα σε συλλογιέμαι…  με την Ελπίδα»

Ευχαριστώ την Αννα για την πρόσκλησή της σ’αυτό το blogoπαίχνιδο


Advertisements

lov.jpg

Μετά από πρόσκληση της Παναγιώτας και της Αννας
παρουσιάζω με ποιο τραγούδι είπα το Σ΄αγαπώ….

Μίλα με τους άλλους γύρω σου
για ν’ακούω την φωνή σου… σε παρακαλώ…!

Γέρνεις και ο ίσκιος σου μ’αγγίζει κι εγώ ριγώ…
κι εγώ ριγώ…
άραγε πόσο σ’αγαπώ… ;

Στίχοι: Σώτια Τσώτου
Μουσική: Κώστας Χατζής
Πρώτη εκτέλεση: Μαρινέλλα

 

wer.jpg

ο καιρός κυλάει…
πρόκειται για ένα δίλημμα,
για μια εκλογή…!

Θα κόψεις ή όχι το λουλούδι…
αν το κόψεις
θα πεθάνει σ’ ένα βάζο,
αν τ’αφήσεις θα ξεραθεί στην ερημιά!


Η έρημος του κόσμου απλώνεται παντού
και η στενοχώρια γίνεται κανόνας…

Μόνο η ομορφιά μεταμορφώνει την έρημο
σε εύφορη κοιλάδα.

Φυσάει δυνατά ο άνεμος…
Ένα θρόισμα σου διαπερνά το μεδούλι…
Ετσι απλά σε θέλω κοντά μου έτσι απλά σ’ερωτεύτηκα…

μάθαμε τι σημαίνει να ζεις για ν’αγαπάς
κόντρα στον άνεμο  εμείς

κλείσαμε τον έρωτα στο κλουβί της αγάπης  μας
ξορκίσουμε  μαζί ότι μας χώριζε… και προχωρήσαμε!

θυμάσαι που μου έλεγες
-κοιμάμαι για να σε ονειρευτώ
για να σε κλείνω κάθε βράδυ στο όνειρό μου…
μα δεν έβλεπες ότι ήμουν τόσο μα τόσο δίπλα σου!

Τώρα τίποτα δεν μας χωρίζει
μην μου αναστενάζεις από νοσταλγία και αναμνήσεις
έλα γείρε κοντά μου
τσούγκρισε να πιούμε ένα ποτηράκι κρασί
γείρε στην χρωματιστή αγκαλιά μου
κι έλα να σιγοτραγουδήσουμε ανέμελα την αγάπη μας

Και σε κάθε μου ανάσα να αναπνέεις
σε κάθε μου εισπνοή να σε μυρίζω
να γεμίζουμε τον κόσμο μας θείες ευωδιές
αγέρες, θάλασσες και κύματα
άμμος, βότσαλα και αγκαλιές

τόσο θεόρατες που μέσα τους
θα μας κλείσουν όλες
οι μεθυστικές ελπίδες μας!




Το κάλεσμα της Θαλασσινής με το τι με κάνει και μεθώ νηφάλια
με έκανε να γράψω το πιο πάνω

προσκαλώ κι εγώ από την μεριά μου τους παρακάτω blogόφιλους
να μοιραστούν μαζί μας
με τι μεθάνε νηφάλια
και τι τους ζεσταίνει την καρδιά τους και την ψυχή τους

Αντώνης
Με το φεγγάρι αγκαλιά
Γητεύτρια
Μanos S.
Daily Scene

Ο καθένας ας διαλέξει αυτό που αγαπά είτε τραγούδι, είτε ποίημα είναι αυτό
είτε ρίζες  είτε έρωτας , ή μια τρελή του φαντασία ή ότι τον μεθάει!

Φωτογραφία  By mmenathalie1 on deviantart.com 

 

 

Μετά το καλοκαίρι ήρθε το φθινόπωρο …

Η ζέστη ακολουθεί το κρύο κι αυτό τη ζέστη.

Και ο καιρός κυλάει.
Πρόκειται για ένα δίλημμα,
για μια εκλογή…!

Θα κόψεις ή όχι το λουλούδι…
αν το κόψεις θα πεθάνει σ’ ένα βάζο,
αν τ’αφήσεις θα ξεραθεί στην ερημιά!
Η έρημος απλώνεται παντού
και η στενοχώρια γίνεται κανόνας.
Μόνο η ομορφιά μεταμορφώνει την έρημο
σε εύφορη κοιλάδα.

Φυσάει δυνατά ο άνεμος…
Ένα θρόισμα διαπερνά το μεδούλι…
Ετσι απλά σε θέλω κοντά μου ετσι απλά σ’ερωτεύτηκα…


Θα μπορούσα να μείνω ξύπνιος
μόνο για να ακούω την ανάσα σου
να παρακολουθώ το χαμόγελο σου για όσο κοιμάσαι
για όσο θα βρίσκεσαι μακριά και θα ονειρεύεσαι!

θα μπορούσα να περάσω όλη μου την ζωή
δίπλα σου…
σ’αυτή την γλυκιά σου παράδοση στον Μορφέα


θα μπορούσα να μείνω χαμένος
σ’αυτή την στιγμή για πάντα
κάθε στιγμή που περνώ μαζί σου
είναι στιγμή μοναδική μου…

δεν θέλω να κλείσω τα μάτια μου…
δεν θέλω να αποκοιμηθώ…
γιατί θα μου λείψεις μωρό μου
και δεν θέλω να χάσω τίποτα

ακόμα κι αν σ’ονειρευτώ
στο γλυκύτερο όνειρο που είδα ποτέ
ακόμα και “τότε” μου λείπεις μωρό μου
και δεν θέλω να χάσω τίποτα…

ξαπλωμένος δίπλα σου
να νοιώθω την καρδιά σου να χτυπά
να αναρωτιέμαι τι να ονειρεύεσαι
να αναρωτιέμαι αν βλέπεις εμένα

Τότε θα σου φιλώ τα μάτια σου
να ευχαριστώ τον θεό που είμαστε μαζί!!!

θέλω να μείνω μαζί σου σ’αυτή την στιγμή για παντά
πάντα για πάντα
δεν θέλω να χάσω ούτε ένα χαμόγελο
δεν θέλω να χάσω ούτε ένα φιλί
θέλω μόνο να είμαι μαζί σου
εδώ μαζί σου, όπως τώρα

να νοιώθω την καρδιά σου τόσο κοντά μου
θέλω να μείνω εδώ σε τούτη την στιγμή
για όλη μου την ζωή!

 

σου χάρισα την καρδιά μου…

μην την αφήσεις ποτέ …να σου φύγει!

 

Επόμενη σελίδα: »