Νεραϊδοεγκυκλοπαίδεια


Οι αδερφάδες του μεγάλου Αλεξάνδρου
(Δήμος Φελλόης των Καλαβρύτων)

Όντας ο μέγας Αλέξανδρος εκυρίευσεν ούλον τον κόσμο, επήγε και εκεί που βγαίνει το αθάνατο νερό, και εγιόμισε δυό λαήναις για να λουστή και να γίνη αθάνατος. Όντας τοις ήφερε ʼς το σπίτι, ένας αξιωματικός που του είχε γινάτι, λέει ʼς τις αδερφάδες του το μυστικό και τοις ορμηνεύει να λουστούν και να πιουν εκείναις, και να βάλουν άλλο νερό ʼς τοις λαήναις. Εκείναις αμέσως επήραν το νερό και ήπιαν και ελουστήκανε και εχύσανε τα απολούσματα ʼς το δρόμο. Εκεί έτυχε μία κόττα και ένας μπότσικας και εβραχήκανε με το αθάνατο νερό· και για τούτο η κόττα ξαναμουτεύει κάθε χρόνο και γίνεται πάλι νέα και ο μπότσικας δεν ξεραίνεται, και αν ξεριζωθή και κρεμαστή ʼς τον αγέρα.
Οι αδερφάδες του μεγάλου Αλεξάνδρου άμα ήπιανε ταθάνατο νερό κʼ ελουστήκανε με δαύτο, εσηκωθήκανε ʼς τον αγέρα, ήγουν έγιναν αερικαίς, και από τότε είναι οι Νεράιδες. Εκείναις κάθε χρόνο παίρνουνε από τα χωριά κορίτσια σημειωμένα, δηλαδή καμμιά κουτσή ή καμμιά κουλή, και τοις κάνουνε Νεράιδες να τοις δουλεύουνε, και έτσι έχουνε οι Νεράιδες φουσσάτα μεγάλα· και κάθουνται μέσα ʼς τα λαγκάδια και ʼς τους βράχους.
Οι καθαυτό Νεράιδες, οι αδερφάδες του μεγάλου Αλεξάνδρου, δεν πειράζουν κανένα, αλλά οι σημειωμέναις, οι δούλαις τους, πειράζουν και παίρνουν τους ανθρώπους. Όντας περάση κανένας μεσημέρι ή μεσάνυχτα από το μέρος που βρίσκονται, τον παίρνουνε οι Νεράιδες και τον βαρούνε και τον γκρεμίζουνε και του κάνουνε χίλια κακά. Άμα όμως νοήση και φωνάξη· «Ζη Αλέξανδρος ο βασιλιάς, ζη και βασιλεύει!» τότες αμέσως τρέχουνε οι αδερφάδες του και τον γλυτώνουνε.
Όποιος είναι αλαφροήσκιωτος τοις βλέπει, αλλιώς τον κρούνε χωρίς να βλέπη τίπτας. Πολλές φορές παίρνουν βοσκοπούλαις από τα χωριά, και τοις κρύβουν σε διάφορα μέρη, και τοις κάνουν αόραταις· έτσι αυταίς βλέπουν όσους έρχονται και τοις γυρεύουν, ενώ εκείνοι δεν τοις βλέπουν. Όντας δεν τοις χρειάζουνται πλιο, τοις απολούνε, και κείναις, όντας γυρίζουν, τα μολογάνε ούλα, πως έβλεπαν τους συγγενείς τους που περνούσαν από κοντά τους, και πως το ψωμί που τους έδιναν οι Νεράιδες ήταν ξερό και κατάμαυρο.

Ο βασιλιάς Αλέξανδρος κʼ οι Νεράιδες
(Μακεδονία)

Ο βασιλιάς Αλέξανδρος είχε αγαπητικιά μια Νεράιδα. Την έβλεπε τη νύχτα μόνο, κʼ εμιλούσαν μαζί. Γιʼ αυτό τον συμπαθούσαν και οι άλλαις Νεράιδες και έγινε μέγας και τρανός. Αλλά κάποτε τοις θύμωσε, και καταστράφηκε κιʼ αυτός και το βασίλειό του.
Οι Νεράιδες όμως ακόμη τον θυμούνται και τον αγαπούν. Και όταν σηκώνεται ανεμοστρόφιλας, οι Νεράιδες που είναι μέσα δεν κάνουν κακό σε κανέναν, μάλιστα πέφτει ο ανεμοστρόφιλας, αν ειπή όποιος βρεθή κοντά τρεις φοραίς· “Μέλι κι γάλα! Κάπʼ απʼ ιδώ πέρασι η βασιλιάς η Αλέξανδρους· ζη κι βασιλεύγει!”

πηγή: Νεραϊδόκυκλος (το φόρουμ των Νεράιδων)

 

Advertisements

Το πολύ όμορφο άρθρο που ακολουθεί είναι της Τζίνας Παπαμιχαήλ βρίσκεται εδώ
περιέχει πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις για τις νεράιδες και τα αιθέρια όντα
δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ΥΠΟΒΡΥΧΙΟ

Στα ανεπαίσθητα τρεμουλιάσματα του αέρα,
μπορεί να κρύβονται μικροσκοπικές νεράιδες που χορεύουν,
ξωτικά που ερωτοτροπούν, νύμφες που μαγεύουν. Πιθανόν κι ένας όμορφος πήγασος.

Μια επίσκεψη στον κόσμο του φανταστικού είναι σαν μια βουτιά σε λίμνες μελιού και σε σοκολατένιες κοιλάδες και ζαχαρωτούς κάμπους.
Προσοχή όμως! Δίπλα στο σμαραγδένιο παλάτι της καλής νεράιδας
κρύβεται ο δράκος που εκτοξεύει δαιμονισμένες φωτιές.

Λέγεται, πως κάποτε άνθρωποι κι αερικά ζούσαν αρμονικά
μέχρι που ο άνθρωπος έχασε την ικανότητά του να τα βλέπει κι αυτά έγιναν αόρατα.
Κάποιες θεωρίες υποστηρίζουν πως τα όντα αυτά ζουν σε μια διάσταση παράλληλη της δικής μας
και μπορούν όταν το επιθυμούν να ανοίγουν την Πύλη μεταξύ του δικού μας και του δικού τους κόσμου.

Πολλές λαϊκές δοξασίες απ ’την άλλη, θέλουν τα πλάσματα αυτά να ζουν στη δική μας διάσταση,
κρυμμένα στα πυκνά και ήσυχα δάση όπου δεν υπάρχουν άνθρωποι.
Ο κόσμος των αερικών και των πλασμάτων της φαντασίας,
από την Σφίγγα στον κινέζικο δράκο και από τα Γκόλεμ στους Ελόι και Μόρλοκς,
είναι ένα συνονθύλευμα παράξενου τοπίου, ανεξερεύνητου μυστηρίου και αμφιβολίας,
βάση των οποίων συχνά αναρωτιόμαστε: τι υπάρχει πέρα από τον άνθρωπο;

dragonfaery

«Οσο αγνοούμε τη σημασία του δράκοντα,
τόσο αγνοούμε και τη σημασία του σύμπαντος» υποστήριζε ο Χόρχε Λουίς Μπόρχες
που το 1957 στο Βιβλίο των φανταστικών όντων(
Libro, 1983)
κατέγραψε το σύνολο των ξωτικών που απαντώνται στην κλασική και την Ανατολική λογοτεχνία.
Τα φανταστικά πλάσματα απαντώνται διαχρονικά σε όλους τους πολιτισμούς.
Για παράδειγμα οι Άρπυιες, που ήταν θεότητες φτερωτές με λυτά μαλλιά και γαμψά νύχια,
καταγράφονται σε κείμενα του Ησίοδου και σχετίζονται με τις Μέγαιρες της ελληνικής μυθολογίας,
τις οποίες έδιωξαν οι αργοναύτες.
Η δημιουργία των φανταστικών πλασμάτων φαίνεται πως εξελίσσεται μέσα στους αιώνες εμπλέκοντας τον αποκρυφισμό και «παραστρατήματα» των εκάστοτε θρησκειών.
Όπως ο τεχνητός άνθρωπος που επινόησε ένας καβαλιστής ραβίνος, ο αποκαλούμενος Γκόλεμ.
Τα αερικά απ΄ όλο τον κόσμο παρουσιάζουν συχνά ομοιότητες και διαφορές
αφού δανείζονται στοιχεία από διάφορες μυθολογίες.
34-2
Η πίστη στα πανίσχυρα και όμορφα ξωτικά αλλά και στις μαγευτικές νεράιδες
είναι σημαντικό κομμάτι της λαϊκής παράδοσης αρκετών χωρών της Ευρώπης
κυρίως της Σκανδιναβίας και της Ιρλανδίας.
Οι Κέλτες ανέκαθεν ήταν ένας λαός τυλιγμένος με μια αχλή ανιμιστικού μυστηρίου.
Πίστευαν σε ένα πλήθος παράλληλων πραγματικοτήτων,
γνωστές ως Αλλόκοσμος ο οποίος τέμνει ενίοτε τον φυσικό κόσμο,
δημιουργώντας σημεία εισόδου για τα μαγικά όντα.
Τα ξωτικά για τους ιρλανδούς χωρικούς ήταν «διωγμένοι άγγελοι που δεν ήταν αρκετά καλοί για να σωθούν αλλά ούτε αρκετά κακοί για να χαθούν».
Για κάποιους άλλους είναι οι «ξεφτισμένοι» θεοί της παγανιστικής Ιρλανδίας.

Γι΄ αυτό και οι χωρικοί δεν κόβουν τα δέντρα για να μην χάσουν το σπίτι τους οι αιθέριες υπάρξεις.

Τα μυθικά πλάσματα αποτελούν αναπόσπαστο κομμάτι και της σκανδιναβικής μυθολογίας.
Οι Εσίρ (το όνομά τους προέρχεται από την έκφραση «Εsir and the elves», που σημαίνει περίπου «όλοι οι θεοί”) απεικονίζονται ως νεαροί άντρες και γυναίκες μοναδικού κάλους που ζουν σε δάση και υπόγειες κρύπτες. Περιγράφονται σαν υπεραιωνόβια ή αθάνατα πλάσματα και τους αποδίδονται μαγικές δυνάμεις.
34

Η Ελλάδα βρίθει από παραδόσεις για αερικά.
Όσοι έχουν καταγωγή από την ελληνική περιφέρεια,
σίγουρα έχουν ακούσει ιστορίες για ξωτικά από τη γιαγιά τους.
Η νεράιδα των σύγχρονων ελληνικών θρύλων,
παραπέμπει άμεσα στις αρχαίες νύμφες, οι οποίες συγκέντρωναν ακριβώς τα ίδια χαρακτηριστικά.
Περιστασιακά έσμιγαν με ανθρώπους ενώ θεωρούνταν φοβερά ζηλιάρες.
Η Κίρκη ήταν μια απ’ αυτές.

Η σχέση των αερικών με την ορθοδοξία είναι σίγουρα ασύμβατη.
Η λαογραφία πλούσια σε ιστορίες με φανταστικά όντα συχνά συνοδεύει συχνά τα χριστιανικά ήθη και έθιμα.
331

Ας μην ξεχνάμε τους καλικάντζαρους τα Χριστούγεννα.
Κατά τη χριστιανοσύνη αυτά τα έθιμα είναι κατάλοιπα της ειδωλολατρίας.
Συνεπώς δεν παύουν να συνδέονται με τον παγανισμό και να εξοστρακίζονται από τον κόσμο της χριστιανικής εκκλησίας.
Ο Θεός απαγορεύει τα μαγικά,
επειδή οδηγούν τόσο εκείνους που τα χρησιμοποιούν,
όσο και εκείνους που τα ζητούν, στην προσκύνηση και τη λατρεία των δαιμόνων.
Γι αυτό και αποτελούν θανάσιμη αμαρτία.

Λέγεται πως οι θεοί της αρχαίας Ελλάδας αντικαταστάθηκαν από τα ξωτικά που κι αυτά λίγο αργότερα μπήκαν στον ανταγωνισμό της μαγείας με την ορθόδοξη πίστη.

Πολλές από τις εκκλησίες σε διάφορα απόμακρα μέρη και δάση, όπως αυτή της Παναγιάς της Χελιδονού στην Κηφισιά, χτίστηκαν επειδή κάποιος πιστός ξόρκισε τις νεράιδες και τα ξωτικά που ζούσαν ως τότε, εκεί στο περίφημο ρέμα.
Αυτό που παρατηρείται είναι η διαχρονική πίστη σε όντα του φανταστικού κόσμου ανά διάφορους πολιτισμούς του πλανήτη.

O Τόλκιν χρησιμοποίησε τον όρο «ξωτικά» ως συμβατική απόδοση της ονομασίας των «πρωτόπλαστων όντων» του κόσμου του. Τα πλάσματα αυτά διευκρινίζεται ότι έχουν περισσότερα κοινά με τους ανθρώπους παρά με τα πνευματικά όντα, μοιάζοντας περισσότερο με εξιδανικεύσεις της ανθρώπινης φύσης.

Ίσως αυτός να είναι ένας λόγος που οι άνθρωποι τα αποζητούνε συχνά, αποτελώντας πολλές φορές ενδιαφέρον θέμα προς συζήτηση.
Πολλές φορές τα ξωτικά χρησιμοποιούνται ως σύμβολα σε διάφορα αντεργκράουντ κινήματα όπως το γκόθικ ή το χέβι μέταλ.
Μάλιστα τα τελευταία χρόνια έχουν αναπτυχθεί και τα παιχνίδια ρόλων που είναι εξ ολοκλήρου βασισμένα σε φανταστικούς κόσμους με Δρυίδες, Γνώμους, Δράκους, Ξωτικά κλπ., όπως το Dungeons and Dragons.

Στην Ελλάδα μάλιστα λειτουργεί και το πρώτο ηλεκτρονικό κατάστημα αφιερωμένο στις νεράιδες με προϊόντα αποκλειστικά για νεραϊδοπαρμένους (fairy shop.gr).

Ακόμη τα πιο αγαπημένα σχέδια για τατουάζ στο σώμα, είναι αυτά των ξωτικών και των μικρών νεράιδων.
Την εποχή που το κίνημα της μουσικής ρέιβ μεσουρανούσε, το ξωτικό ήταν το έμβλημα των πάρτι, καθώς αντιπροσώπευε τον ξέφρενο χορό και το γλέντι.
Τα ξωτικά είναι η διαφυγή μας από τη στυγνή πραγματικότητα.

Και, μην ξεχνάτε
«κάθε φορά που ένα παιδί λέει πως δεν πιστεύει στις νεράιδες,
μια μικρή νεράιδα κάπου στον κόσμο πέφτει νεκρή».
44

Lepracaun(Λέμπρεκον) όπως ονομάζονται στην Ιρλανδέζικη διάλεκτο Erse,
είναι ο τσαγκάρης των ξωτικών και των νεράιδων!


Είναι τα μόνα ξωτικά που έχουν επάγγελμα μόνιμο,
δουλεύουν ασταμάτητα και φτιάχνουν συνήθως σόλες παπουτσιών
μιά και είναι το μόνο που χρειάζονται τα ξωτικά
μετά τα ολονύχτια γλέντια και χορούς τους!


Οι μύθοι λένε ότι είναι παιδί ενός κακού πνεύματος και κάποιας ξεπεσμένης νεράιδας!
Οσοι τους έχουν δει τους περιγράφουν πρασινοντυμένους με μακριά μαλλιά, μάτια που λάμπουν εξυπνάδα, γενειάδα μυτερή χωρίς μουστάκι, μύτες μεγάλες και γαμψές.

Συνήθως κρύβεται πίσω από πυκνούς θάμνους
και τον καταλαβαίνεις από τον χτύπο του σφυριού
πάνω στην σόλα των παπουτσιών που φτιάχνει.

Λέγεται ότι πληρώνεται μόνο με χρυσάφι για τις υπηρεσίες του και κατέχει αμέτρητα πλούτη!
Όποιος καταφέρει να τον πιάσει μπορεί να τον πείσει να του δείξει τον θησαυρό του αλλά αν για λίγο τον αφήσεις ελεύθερο θα εξαφανιστεί με απίστευτη ταχύτητα και θα τον χάσει!

Οι ιστορίες λένε για πολλούς ξυλοκόπους, κυνηγούς ή περαστικούς που κατάφεραν να τους δουν και να τους πιάσουν!
Τότε αυτοί τους υπόσχονταν ότι θα τους οδηγήσουν στον θησαυρό τους και τον καλούσαν να τους ακολουθήσει ανάμεσα στα δέντρα για να βρουν που κρύβουν τους θησαυρούς τους.
Μετά όμως από αμέτρητους γύρους μέσα στο πυκνό δάσος τους άφηναν να χαθούν!

Η πρώτη βδομάδα του Αυγούστου είναι η γιορτή προς τιμή της συγκομιδής,
σε όλους τους Νεραϊδότοπους γέλια και τραγούδια ηχούν τα βράδια!

*

Κάθε παραμονή της 1ης Νοεμβρίου τα ξωτικά είναι πολύ στεναχωρημένα
και ακούς μόνο θλιμμένα τραγούδια απ’αυτά
γιατί σύμφωνα με το ημερολόγιό τους που ακολουθεί τους παλιούς γαελικούς υπολογισμούς αρχίζει ο χειμώνας!

*

Αλλη μια γιορτή έχουμε στις 21 Μαρτίου την Εαρινή ισημερία για την άνοιξη που έρχεται!
Η νύχτα και η μέρα έχουν την ίδια διάρκεια και η καινούργια ζωή κυλάει πάνω στην γη.
Σ’αυτήν την γιορτή τα ξωτικά χρησιμοποιούν τα αυγά
με διάφορους τρόπους σαν σύμβολο γονιμότητας!

*

Το μεσοκαλόκαιρο του Αι-Ιωάννη όταν έχουμε θερινή ισημερία
και ανάβουμε τις φωτιές να κάψουμε τα μαγιάτικα στεφάνια
οι όμορφες νεράιδες χορεύουν πάνω από τις φωτιές
και τα ξωτικά χαρούμενα κλέβουν νέες κοπέλες και ερωτοτροπούν μαζί τους!!!

Τα ξωτικά όταν βοηθάνε τους ανθρώπους αυτό συνήθως γίνεται περιστασιακά.

Αν παρακολουθήσεις την συμπεριφορά τους η φύση τους είναι καλή ή κακή!
Τα περισσότερα είναι καλά με τους καλούς
και κακά με τους κακούς ανθρώπους (ή τα άτακτα παιδιά)

Η ζωή τους είναι ένα γλέντι, χορός, παιχνίδια , πειράγματα, μάχες, και η μουσική!!!

Ξέρουν σχεδόν όλα τα ξωτικά να παίζουν μαγευτική μουσική με βιολιά, φλάουτα, άρπες, κιθάρες…

Τα ξωτικά δεν έχουν επάγγελμα συγκεκριμένο!
Το μόνο επάγγελμα μόνιμο έχουν τα Lepracaun και είναι του τσαγκάρη που δουλεύουν ασταμάτητα και φτιάχνουν συνήθως σόλες παπουτσιών μια και είναι το μόνο που χρειάζονται τα ξωτικά μετά τα ολονύχτια γλέντια και χορούς τους!

Τα ρούχα τους μοιάζουν ανθρώπινα συνήθως τα φτιάχνουν μόνα τους κυρίως από μαλλί που το γνέθουν κάνοντάς το ρούχο αθάνατο
και ανάλογα με την φυλή τους διαφέρουν τα χρώματα ή ακόμα και την ιεραρχία τους στην κοινωνία τους, συνήθως όμως χρησιμοποιούν το πράσινο, το κόκκινο και το μπλε.

Φυσικά το πράσινο υπερέχει γιατί τους βοηθάει στο καμουφλάζ στο δάσος.

Κάθε επτά χρόνια γίνονται οι σκληρότερες μάχες μεταξύ των ξωτικών
σύμφωνα με την παράδοση στην Ιρλανδία
γιατί λένε τότε βγαίνει η καλύτερη σοδειά δημητριακών
και οι φυλές των ξωτικών τις διεκδικούν μεταξύ τους!

Συνεχίζετε…

Τα ξωτικά είναι φανταστικά όντα που τα περισσότερα δεν έχουν σταθερή μορφή
και πολλές φορές έχουν την δυνατότητα να γίνονται αόρατα.
Συνήθως περιγράφονται μικρόσωμα αλλά έχουν τις δυνατότητες να αλλάζουν μορφή μαγικά και να γίνονται μεγαλόσωμα!

Κάποιες παλιές ιστορίες λένε ότι οι ο κόσμος μας κι αυτός των ξωτικών ήταν ένας αλλά για ένα περίεργο λόγο αυτοί οι δυο κόσμοι χωρίστηκαν!

Άλλος μύθος λέει ότι τα ξωτικά βρισκόντουσαν στην γη πριν δημιουργηθούν οι άνθρωποι…

είναι έξυπνα και περίεργα όντα μπορούν να κλέβουν οτιδήποτε τους αρέσει
ή έτσι απλά για να πειράξουν κάποιον!

Ζούνε σε δάση, σε σπηλιές σε φαράγγια

στοές ορυχείων, εγκαταλελειμμένα κάστρα, ρωγμές του εδάφους,

μπορούν να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται όποτε τους αρέσει

άλλα ζούνε μόνιμα σε ένα μέρος και άλλα δεν μπορούν να μείνουν σε μια περιοχή και ταξιδεύουν συνέχεια ομαδικά!
Μιλούν με σφυριχτούς ήχους, λένε ότι δεν πεθαίνουν και πως όλα επαναλαμβάνονται!

Οι παραδόσεις γι’αυτά διαφέρουν από χώρα σε χώρα και από τόπο σε τόπο.
Οι ονομασίες τους πολλές και σε κάθε χώρα έχουν την δικιά τους!

Ελλάδα-ξωτικά ή αερικά
Αγγλία-Elves, Korrigons
Ιρλανδία-Sindhe ή Gentry
Σκωτία-Good People
Γαλλία-Fees

Σε γενικές γραμμές μπορούμε να τα χωρίσουμε στα καλά ξωτικά και στα κακά ξωτικά!

Καλά ξωτικά (fair folk=ο λαός του αιθέρα) ή Light Elves Αερικά
όνομα και όρος που δίνετε στις Νεράιδες στα ξωτικά του αέρα ή πνεύματα του αέρα ή αυτά που είναι πάνω στην γη, η λατινική τους ονομασία είναι Συλφίδες ονομασία που τους έδωσε ο Παράκλεισος.
Στην Ιρλανδία λέγονται
Daoine Sidhe. Η μορφή τους είναι ανθρώπινη με μικρά φτερά στην πλάτη, λεπτοκαμωμένα φωτεινά λαμπερά αέρινα που χορεύουν ασταμάτητα σε φωτεινούς κύκλους τις νύχτες κάτω από το φως του φεγγαριού.

Κακά ξωτικά (Dark Elves)
εκεί ανήκουν οι Καλικάντζαροι, οι Brownies, οι Kobolds, οι Gnomes, τα Trolls, οι Νάνοι

Από πολύ παλιά οι άνθρωποι προσπαθούσαν να τα περιγράψουν και να τα ερευνήσουν.

Σύμφωνα με έναν από τους μεγαλύτερους Αποκρυφιστές τον Παράκελσο(Ελβετός γιατρός 1493-1541) τα μελέτησε και τα ξεχώρισε σε τέσσερις κατηγορίες.
1. Συλφίδες ανήκουν τα αερικά, ο Λαός του Αιθέρα(fair folk) και ελέγχουν τον καιρό και τον αέρα
2.Udines τις Νύμφες του νερού
3.Σαλαμάνδρες τα στοιχεία της φωτιάς
4.Gnomes(Γνώμοι) τα στοιχεία της γης.

Ο Παράκελσος είναι Ελβετός γιατρός 1493-1541
αλχημιστής και αποκρυφιστής
το πραγματικό του όνομα είναι Θεόφραστος Μπομπάσους Χον Χοχεχάιν
και ο οποίος επέλεξε το όνομα Παράκελσος για να δηλώσει ότι είναι πιο άξιος από τον Κέλσιο έναν από τους πιο ξακουστούς και σπουδαίους Ρωμαίους θεραπευτές της εποχής του.

Συνεχίζετε…

Οι νεράιδες είναι υπερφυσικά μικροσκοπικά πλάσματα
με ανθρώπινη μορφή που κατέχουν
την τέχνη της μαγείας και της γοητείας
και έχουν στην πλάτη τους φτερά εύθραυστα σαν της πεταλούδας

Οι νεράιδες δεν θέλουν να γίνονται αντικείμενο προσοχής
και απεχθάνονται οποιαδήποτε επέμβαση στην ζωή τους κι αυτούς που
το κάνουν τους τιμωρούν.

Λατρεύουν την τάξη και την καθαριότητα

Οι νεράιδες εμφανίζονται και κρύβονται μέσα σε μια λαμπερή αχλύ
που κατασκευάζουν με τις μαγικές τους δυνάμεις

Πολλές φορές βοηθούν τους ανθρώπους,
εμφανίζονται ξαφνικά εμπρός τους και δίνουν λύσεις με τα μαγικά τους
σε διάφορα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.

Δεν είναι ορατές σε όλους τους ανθρώπους, λίγοι έχουν το χάρισμα να τις βλέπουν.
Συμφωνα με τις παραδόσεις μόνο οι σαββατογεννημένοι και οι “αλαφροΐσκιωτοι” μπορούν να τις αντιλαμβάνονται και να τις βλέπουν να χορεύουν!!!

Πολλοί διαβάτες που περνάνε από πυκνά δάση και πηγές έχουν αναφέρει ότι έχουν συναντήσει νεράιδες, που οι φήμες αναφέρουν ότι πάντα αφού γλεντούσαν μαζί τους τους άφηναν ανεπανόρθωτες βλάβες όταν έφευγαν

Πέρα από τις λαϊκές δοξασίες των λαών μεγάλοι παραμυθάδες και συγγραφείς έχουν ασχοληθεί με την συγγραφή ιστοριών που έφεραν πιο κοντά στο ευρύ κοινό τις νεράιδες.

Στα αγγλικά η νεράιδα λέγετε “fairy
και προέρχεται από το μεσαιωνικό γαλλικό “
faerie
Και το λατινικό “
fata” που σημαίνει μοίρα και στα αγγλικά είναι “fate”.

Τις νεράιδες τις συναντάμε σε διάφορα μέρη και με διάφορα ονόματα
Αερικά, Νύμφες, σειρήνες, Ξιοθιές, Νηρηίδες, Σαμαντίβα, Φέι, Φάτα, Αναράδινα

στην Ελληνική ύπαιθρο και στα χωριά μας ακούμε διάφορα ονόματα όπως: Αγερικά, Αιθέριες, Καλομοίρες, Ξωνέρια, Καλούδες, Ανεμικές, Καλές Κυράδες, ακόμα και Ξωτικά.

Στην Σκωτία που έχει μεγάλη παράδοση σε αιθέρια όντα της φύσης οι νεράιδες έχουν πολλά ονόματα όπως:
“The Still Ones”, “Pixies”, “The Wee Ones”, “The Silent Moving Folk” and “Prowlies” From Ireland “Wee Folk”, “The Little Folk”, “The Gentry”, “The Good Folk”, “The Blessed Ones” and “Them Who Prowl”. Daoine Maith – The Good People, and Daoine Sidhe – The Faery People.
Στην
Ουαλία – “Them Who Be”, “The Fair Folk”, and “The Night Walkers”
Στην Αγγλία εκτός από τα παραπάνω και “Little People” “Addlers” and “Menters”.
στις Σκανδιναβικές χώρες “Nixen” (water spirits), “Light Elves” and “Dark Elves” (or Huldafolk) κάθε μία ονομασία απεικονίζει ένα τύπο νεράιδας και “Alfar”
Στην
Ιαπωνία λέγονται “”Kami
Στην
Αίγυπτο Hathor
Στην
Ιταλία Fada” και “fata
στην
Πολυνησία Menehuna
Στην
Ρωσία “Domovoi”ή “Φe
Στην
Γαλλία “fee

Οι νεράιδες ανήκουν στα ξωτικά είναι έξυπνες από την φύση τους αλλά και πολύ αθώες

Στην εμφάνισή τους είναι ανθρωπόμορφα ξωτικά
κοιτώντας το σώμα τους από μπροστά
τα σώματά τους είναι φωτεινά, απαλά και ρευστά!
αλλά βλέποντας αυτές από πίσω
κάτω ακριβώς από τα πεταλουδίστικά φτερά τους
έχουν μια τρύπα στην πλάτη σαν τις κουφάλες των δέντρων!

Τα αυτιά τους είναι μυτερά και έχουν σχήμα φύλλου(leaf-ear)
έχουν την μαγική δύναμη να εμφανίζονται και να εξαφανίζονται κατά βούληση


Έχουν οργάνωση στην κοινωνία τους αλλά δεν έχουν θρησκεία

ανήκουν σε φυλές ανάλογα την τοποθεσία που κατοικούν

τα σπίτια τους είναι αόρατα στα μάτια των ανθρώπων
μεταξύ τους μιλούν με σφυριχτούς ήχους ή επικοινωνούν διανοητικά χωρίς να χρησιμοποιούν φωνή ή λέξεις!

ο χαιρετισμός μεταξύ δύο νεράιδων γίνετε υψώνοντας την ανοιχτή παλάμη τους
πάνω από το κεφάλι η μια της άλλης!

Έχουν νεραϊδοσχολεία που διδάσκουν τις μικρές νεραϊδούλες
δασκάλες οι έμπειρες γριές νεράιδες και ζώα του δάσους

έχουν φιλοσοφικά βιβλία, άλλα βιβλία για να διασκεδάζουν
και βίβλους με τις μαγικές συνταγές τους

παντρεύονται με νεράιδους(αρσενικό της νεράιδας) ή με κοινούς θνητούς

και κάνουν παιδιά, τα νεραϊδοπαίδια!
Οι νεράιδες πεθαίνουν! δεν ζουν για πάντα…

οι συνήθης τρόποι να πεθάνει μια νεράιδα είναι να καεί σε φωτιά

ή από μεγάλη θλίψη είναι βλέπετε τα απόλυτα συναισθηματικά όντα!

Τους αρέσει το καλό και απεχθάνονται το ψέμα και κάθε είδος κακό!

Φυσικά στον κόσμο τους ο χρόνος δεν είναι ίδιος με τον δικό μας

και μια μέρα δικιά τους εμάς είναι πάρα πολλά χρόνια!

Οι νεράιδες βοηθάνε τους ανθρώπους κάτω από ορισμένες προϋποθέσεις

πολλές από τις νεράιδες αναλαμβάνουν υπό την προστασία τους θνητούς ανθρώπους κι αν αυτοί τις διατάξουν μπορούν να εμφανιστούν μπροστά του ανάλογα με την θέλησή τους.

Αν πάλι οι άνθρωποι βοηθήσουν μια νεράιδα αυτή τους πληρώνει με χρυσά νομίσματα που δεν πρέπει να τα κοιτάξουν γιατί αμέσως θα μετατραπούν σε ξερά φύλλα και άλλες φορές θα τους πληρώσει με ξερά φύλλα που όταν φτάσουν στο σπίτι τους θα μετατραπούν σε χρυσό!
Τους αρέσει να παίζουν ταξιδεύοντας στο νερό μέσα σε τσόφλι βελανιδιού, φύλλα πλατάνου ή νούφαρα και στον δυνατό αέρα πάνω σε πολύχρωμες πεταλούδες!


Είναι δύσκολο να καταλάβουμε πως αυτά τα μαγικά και παντοδύναμα πλάσματα έχουν κάποιες αδυναμίες και μυαλό μικρού παιδιού!

Η μεγαλύτερη παραξενιά τους και αδυναμία τους είναι το “κόλλημα” που έχουν με κάποια προσωπικά τους αντικείμενα.

Ένα από αυτά είναι η χτένα τους τρελαίνονται αν κάποιος τους την πάρει!

Άλλο είναι τα άνθη,τα πέταλα από τα τριαντάφυλλα και τα φύλλα που αν κάποιος προσπαθήσει να τα κόψει μάχονται για να το αποτρέψουν, άλλωστε ποιος δεν θα τον ενοχλούσε να του πείραζαν τα ρούχα του; P

Η ασημόχρυση σκόνη που αφήνουν πίσω τους όταν κινούνται στον αέρα δημιουργείται

όταν σχίζουν ταχύτατα τον αέρα και αναπνέοντας αφήνουν ασημένιες φυσαλίδες

και χτυπώντας δυνατά τα πεταλουδίσια φτερά τους

αφρίζουν τον αέρα βγάζοντας υπέροχη χρυσόσκονη στα περάσματα τους!!!


Τα φτερά τους είναι φτιαγμένα από φως, συναίσθημα και ενέργεια

δεν είναι φτιαγμένα για να πετάνε
μια και οι νεράιδες είναι όντα αυτοκινούμενα από το συναίσθημα και τη σκέψη

τα φτερά τους είναι μια οπτική έκφραση των αιθέριων δυνάμεων που ρέουν από το σώμα τους


Πολλά έχουν ακουστεί για νεραϊδίσια παλάτια

για χρυσαφένια κάστρα που ζούνε και γλεντάνε οι νεράιδες

το βασίλειό τους είναι όμως πράσινο όπως τα σμαράγδια

βρίσκεται όπου και το φως του φεγγαριού

όπου υπάρχει δάσος ανάμεσα σε θάμνους κλαδιά και γρασίδι

η ζωή τους είναι ένα ολονύχτιο τραγούδι και χοροί μέχρι τα ξημερώματα

…λίμνες από μέλι που βουτούν μέσα τους και διατηρούν την ομορφιά τους

τα λόγια και οι κουβέντες τους γίνονται γέλιο και τραγούδια

παντού στον νεραϊδόκοσμο τους επικρατεί ευτυχία και χαρά,
παιχνίδια και πειράγματα μέχρι τα ξημερώματα

τότε που αιωρούμενες εξαφανίζονται

καθώς τις παίρνει ο ύπνος εξαντλημένες από άλλο ένα γιορτινό βράδυ!

Και μόλις ο Αποσπερίτης εμφανιστεί στο τέλος της μέρας

πάλι θα ξεκινήσει το τρελό πανηγύρι τους για άλλη μια νύχτα!

Επόμενη σελίδα: »