Οι νεράϊδες μου


Μην την ξυπνήσω απότομα…
γιατί θέλω πρώτος να ρουφήξω την πρωινή της ανάσα
να με μεθύσει ο ιδρώτας του ονείρου της
να τεντωθεί στην αγκαλιά μου
και να χαϊδέψω το φως της
κι εκείνη ν’αγγίξει το κορμί μου με τα δάκτυλά της
να χαμογελάσει στα μάτια μου
και να εισβάλει με το χαμόγελό της στην ψυχή μου!
Ήλιε μου δώσε απλόχερα σήμερα τις αχτίνες σου
τύφλωσε όλους κι όλα γύρω μας
κανένας μην μας δει ξανά
ας μας ξεχάσει έτσι ο χρόνος
και να κάψουμε όλες μας τις αναμνήσεις…
να μείνουμε για πάντα ζωντανοί σ’αυτές τις στιγμές!
Advertisements

πόσες φορές μου συμβαίνει να κλείνω τα μάτια

και να σε φαντάζομαι…

μες στο σκοτάδι να σε βλέπω…

να σ’ακούω…

μια συνεχή σκέψη

μια συνεχή συγκίνηση!

μετά να τα ανοίγω και να καταλαβαίνω πόσο καλύτερα

είναι μερικές φορές να ζεις από το να ονειρεύεσαι…


να είσαι η πιο όμορφη αλήθεια

από το οποιοδήποτε όνειρο!


clover

είχα σκάψει μέσα μου πολύ βαθιά
την ρίζα του λωτού γυρεύοντας…
και τι παράξενο!!!

Πάντα μέσα μου άκουγα την φωνή σου
τόσο γλυκιά που τους λωτούς ξεχνούσα

ποιο δέντρο φυλλωμένο σείεται στο πέρασμά της

ποιας ομορφιάς θεά ξεπρόβαλε!
*

ποια θάλασσα και αύρα φέρνει καθαρή

στην έρημη ακρογιαλιά μου

για να ξεφουσκώσει σιωπηλά

τ’αγέρι του βοριά…;
*
ποιος έπλασε τέτοιο άστρο

σαν τριαντάφυλλο δροσάτο

χείλια πορφυρά σαν της ροδιάς καρπό

φτερά αιθέρια πεταλούδας…
*
ποιόν άνεμο ερωτευμένο σέρνει μαζί της

με λεπτή βροχούλα για χαιρετισμό

σημάδι ελπίδας από την φύση

βουβό κύμα στην αγκαλιά της γης

και μέσα σε ταξιδιάρικα πουλιά

να ψαχνω τα φθινοπωρινά μάτια της ψυχής της…
*

ένας άγγελος που μόνο στ’όνειρό μου

μου δίνει τα φτερά του…

η φύση στην πιο γλυκιά της ώρα!

δραπέτης της ουράνιας τάξης ο άγγελός μου
κάτω από τον ασημένιο στεναγμό του φεγγαριού

Αυγουστιάτικες γυμνές ψυχές οι αγκαλιές μας

τα χάδια απαλά και τρυφερά
ψάχνουν κάθε γωνιά στο κορμί της
ψαχουλεύοντας κάθε απόκρυφη αίσθηση της

τα μάτια λάγνα ερωτοτροπούν με τα δικά της
υπόσχονται σιωπηλά ατελείωτες απολαύσεις
μάτια δακρυσμένα από πόθο

κι ένα σφουγγάρι τα χείλι μου
να ρουφάνε δροσιά απτο αναμμένο της κορμί

δάκτυλα μπλεγμένα στα σγουρά μαλλιά της

και χορός χαρισμένος ο ένας για τον άλλο

γιορτή ηδονής και παραισθήσεων

αισθήσεις που χτίζουν τον ερωτά μας

τα θέλω!

μιας ζωής ερωτευμένης…

εχθές μαγεύτηκα από ένα υπέροχο ηλιοβασίλεμα

προσπάθησε να σε νικήσει σε τελειότητα…

…ωστόσο βασίλεψε ηττημένο!!!

κι έμεινες τώρα μόνη σου εσύ

να μαγεύεις για πάντα την καρδιά μου…

στίχοι αφιερωμένοι από τον φίλο μου Κωνσταντίνο στην νεράιδα του!
στη Μαρία την νεράιδα της ζωής του…!!!

η ανάσα μου καυτή στην θέαση σου

λουλούδι έρωτα άφησα στον λευκό λαιμό σου

πνοή καυτή αισθησιακή… χαϊδεύει το κορμί σου

με ανάλαφρα φτερά σε σκέπασα

και αρχίζω το αιώνιο ταξίδι μου

στο φως σου!

στο φως της καρδιάς σου

στην υγρασία των χειλιών σου

στη πληρότητα της αγκαλιά σου…

ρίζες τα χέρια μου

στις μυρωδιές του κορμιού-γιασεμιού σου

λάγνες οι ματιές σου

δονούν τις αισθήσεις μου

και ντύνω το κορμί σου ηδονικά

και εξατμίζομαι μαζί σου στον απόλυτο έρωτα…

« Προηγούμενη σελίδαΕπόμενη σελίδα: »